|
Vermogensbelasting maakt niet arm |
|
|
|
07/01/2006 |
|
7 januari 2006
"De rijken worden fors rijker", "luxe werd in 2005 duurder zoals gewone index": twee recente krantenartikels uit de Morgen en de Tijd die mij weer volop doen pleiten voor een vermogensbelasting.
157.600 Belgen hebben elk een roerend vermogen meer dan 300.000 euro. Dat is één vijfde van het financiële vermogen van alle Belgische gezinnen samen. Er wordt verwacht dat het vermogen van die rijken in 2009 40 procent hoger zal liggen dan in 2004. De Tijd heeft becijferd dat luxeproducten in 2005 slechts 2,8 procent duurder zijn geworden. Dat is eenzelfde stijging als de indexstijging voor gewone producten. Niet verwonderlijk dus dat de rijken nog rijker zullen worden, als Beluga-kaviaar, Armani-schoenen, een nacht in de Hilton-presidential suite of privé-onderwijs niet stijgen in prijs.
De werkloosheid in België is onaanvaardbaar hoog. Zowel de federale regering als de Vlaamse regering kennen lastenverlagingen op arbeid toe. Voor mij mogen die nog veel verder gaan, op voorwaarde dat de werkgevers dan ook nieuwe jobs scheppen én op voorwaarde dat de overheden nieuwe inkomsten aanboren. Als de regeringen nieuwe inkomsten zoeken, kunnen zij de lastenverlagingen op arbeid nog veel meer doordrijven.
Anders gezegd: een overheid moet belastingen heffen, maar belastingen op arbeid zijn verkeerde belastingen. Daarom pleit ik voor een andere belasting: belasting op vermogen.
Ik begrijp Guy Verhofstadt, Roland Duchâtelet en de liberalen niet wanneer zij pleiten voor een verschuiving van de lasten van arbeid naar consumptie. Zij willen de btw verhogen en geen belasting op vermogen. Ik ben het met hen eens dat de btw op luxeproducten hoger mag, maar aan een btw-verhoging op alle producten moet iedereen meebetalen en worden de 157.600 rijkste Belgen in verhouding nog rijker.
|
