|
Raad van Europa: Imams & het land van aankomst |
|
|
|
14/04/2011 |
|
Religieuze leiders, zoals bijvoorbeeld imams, dienen kennis te verwerven over de culturele, sociale en economische realiteit van het land waar ze wonen en werken. Daarom heb ik een extra amendement ingediend op het rapport "De religieuze dimensie van de interculturele dialoog" bij de Raad van Europa.
Vele imams hebben nauwelijks kennis van onze sociale of culturele normen, noch ons wettelijk kader. Vele imams vormen geen brug tussen de gelovigen en maatschappij, laat staan een brug tussen de verschillende geloofsgemeenschappen. Ze vormen eerder een rem op de integratie. Daar dient verandering in te komen. Religieuze leiders dienen besef en respect te hebben voor hun omgeving. Het merendeel van de andere raadsleden kon zich ten gronde vinden in dit sentiment, getuige mijn eerder overgenomen amendement dat stelt dat de vrijheid van religie begrensd wordt door de universele rechten van de mens en het lokale wettelijke kader. Dat religieuze leiders daarnaast ook werkelijk kennis over de lokale cultuur en sociale realiteit dienen te bezitten, wilden de andere raadsleden uiteindelijk niet expliciteren, omdat het impliciet reeds aanwezig was in het rapport.
Religieuze gezagsdragers hebben nochtans in onze geschiedenis altijd de rol gehad van moreel en emotioneel klankbord voor gelovigen. In onze katholieke traditie gaan gelovigen te biechten bij een priester, en geeft hij hen raad hoe als Christen in de hedendaagse maatschappij te functioneren. Vandaag zien we echter in Vlaanderen dat er vele religieuze en niet-religieuze gemeenschappen met elkaar dienen samen te leven. Hieronder zijn vele gelovigen die deel uitmaken van gemeenschappen waar de gezagsdragers nog steeds die morele rol vervullen. Vele van deze gemeenschappen zijn islamitisch. Louter religieuze kennis kan de gelovigen van vandaag echter niet helpen, als ze niet in de context van een 21ste-eeuws, seculier Vlaanderen wordt geplaatst.
Als er geen gemeenschappelijke context tussen de religieuze gemeenschappen onderling en de niet-religieuze bestaat, is het ook onmogelijk om op een gelijke voet de dialoog aan te gaan. Die dialoog is essentieel voor de toekomst van ons veelkleurig, cultureel en religieus divers Vlaanderen. En die context gaat verder dan de "democratische principes" die wel expliciet in het rapport vermeld worden. Religieuze leiders dienen besef en respect te hebben voor de leefwereld rondom hen, ook als die seculier is. Trouwens, moslimjongeren zijn zelf vragende partij. Een meerderheid vraagt om geïntegreerde imams, die onze taal spreken en onze leefwereld kennen.
|
