|
Vandaag begon de bespreking van Vlaamse begroting in het Vlaams Parlement. De Vlaamse Regering heeft een krachttoer uitgehaald. Dat heeft ze gedaan op een verantwoordelijke, transparante manier.
Toen bleek dat de dotatie van de federale overheid lager ging
uitvallen, werd dat gat prompt dichtgereden. Samen met Beieren zijn we de enige Europese (deel)staat die voor 2011 een begroting in evenwicht heeft ingediend.
De methode waarmee de resterende besparingen gebeurden, de beruchte kaasschaaf, was ook een begrijpelijk instrument. Het beleid dat de Vlaamse Regering wil tentoonspreiden is bekend. De lijnen zijn uitgezet. Het gewicht dat verschillende beleidsdomeinen ten opzichte van elkaar in de schaal werpen is duidelijk. Elke minister kon dan op zijn terrein bepaalde posten vrijwaren en zo eigen accenten zitten. De methode is echter op. Vele kleine verenigingen, bijvoorbeeld in de socio-culturele sector, worden disproportioneel getroffen door de lineaire, consequente besparingen. Bij een volgende besparingsoperatie zullen we duidelijke keuzes moeten maken.
Sparen zonder besparen
Wat ook buiten proportie was, was de bovendien volkomen incoherente kritiek van bepaalde oppositieleden. Open VLD wil tegelijkertijd, in deze tijden, extra reserves aanleggen, de Vlaamse schuld afbouwen, de jobkorting in voege laten en verzet zich tegen de besparingen in de cultuursector. Waar zij zelf dan wel willen besparen, komen we vanzelfsprekend niet te weten.
Nee, er is bespaard op een manier waarbij de prioriteiten die in het regeerakkord gesteld zijn zoveel mogelijk beschermd worden. Voor het wegwerken van de wachtlijsten in de zorg, kinderopvang, de strategische onderzoekcentra, scholenbouw etc. werden, zoals het hoort, meer middelen ter beschikking gesteld. De investeringen werden zo goed mogelijk gevrijwaard. Het evenwicht werd ook niet bereikt vanuit een cijferfetishisme, maar om toekomstige investeringen in zorg, onderwijs en infrastructuur mogelijk te maken, en de gevolgen van een staatshervorming op te kunnenvangen. We bereiden ons voor op de toekomst.
Nieuw Sociaal Beleid?
Daarom wil ik wel vraagtekens zetten achter het Nieuw Sociaal Beleid van de Regering. De 7 miljoen die werd gereserveerd voor het opstarten van een Vlaamse Kinderbijslag. Je kunt je afvragen hoe relevant die som nog zal zijn als de kinderbijslag na een staatshervorming naar Vlaanderen zal komen. Met extra investeringen in de inkomensgerelateerde kinderopvang kunnen we mijns inziens veel meer effect sorteren. Door de creatie van plaatsen in dat systeem te ondersteunen helpen we die families die het nodig hebben, op een manier die de werkloosheidsval helpt sluiten, in tegenstelling tot de jobkorting - waarvan de gemiddelde ontvanger ook maar 4,6€ per maand voordeel mee deed.
|
