Wat dat betreft is het Vlaanderen-In-Actie (VIA) plan een goede zaak. De bedoeling is om tegen 2020 bij de beste vijf Europese regio's te horen op economisch, sociaal en ecologisch vlak. Wat ik onthouden heb uit de krantencommentaren is dat er over de doelstellingen van dit plan niet gediscussieerd werd. Deze werden zelfs warm onthaald. Sceptisch was men vooral ten aanzien van de haalbaarheid. Scepticisme is bij commentatoren natuurlijk niet alleen te verwachten maar ook wenselijk.

Persoonlijk ben ik  er van overtuigd dat het als volksvertegenwoordiger niet volstaat om louter kritisch te zijn. Nee, ik moet ook constructieve voorstellen doen. Het is daarom dat ik in het Vlaams parlement een resolutie heb ingediend die om een alternatieve welvaartsindicator vraagt. Ik sta namelijk volop achter het feit dan er in het VIA-plan grote nadruk gelegd wordt op duurzaamheid, wat absoluut noodzakelijk is.

Maar we moeten deze duurzame vooruitgang ook goed kunnen meten. Ik vrees dat men daarbij te veel naar economische groei kijkt. Economische groei is wenselijk maar dat mag niet ten koste gaan van de gezondheid van u en ik, de leefbaarheid van onze wijken en dorpen, en onze leefomgeving. ‘Welvaartscreatie', ‘inclusie' en ‘duurzaamheid' zijn de kernwoorden van het Vlaamse toekomstpact. Vooruitgang daarin moeten we kunnen meten. Vandaar mijn resolutie.

Zo zorgen we ervoor dat we écht een van de welvarendste regio's worden en niet de regio met de grootste economische groei waar de leefbaarheid, het milieu en een solidaire samenleving voortdurend onder druk staan. Een deftig meetinstrument kan ons daarbij alleen maar helpen. Het is als een kompas dat ons de juiste weg kan wijzen.

Ludo   

Lees hier mijn resolutie.